Jij daar! Facebook Jij daar! Twitter Jij daar! Hyves

Gastenboek

Plaats reactie
Ron   19-12-2014 17:13

God heeft alle macht om veel mensen te bekeren, maar weet dit: God heeft Zijn stap al lang gezet: “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve (niet verloren gaat), maar het eeuwige leven hebbe,” (Johannes 3:16).


Dat geeft Hem ook alle recht om de mensen op te roepen om zich te bekeren. Je moet schuld het ongeloof van veel mensen niet bij God neerleggen, maar bij de mens zelf. Dat doet de Heere ook. Jes. 30:15: “Want alzo zegt de Heere HEERE, de Heilige Israëls: Door wederkering en rust zou u behouden worden, in stilheid en in vertrouwen zou uw sterkte zijn; doch gij hebt niet gewild.” Matt 22:3: “En zond zijn dienstknechten uit, om de genoden ter bruiloft te roepen; en zij wilden niet komen.”


Matt. 23:37: “Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeen vergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeen vergadert onder de vleugels; en u hebt niet gewild.” Het verloren gaan van de miljoenen die niet willen geloven in Jezus staat linea recta tegenover het brede aanbod van Gods genade.


Het is nog steeds genadetijd. Bekeert en geloof het evangelie en ge zult zalig worden.

Boeman of redder   19-12-2014 15:27

Eerst vond ik het gastenboek waardevol. Nu zorgt het alleen maar voor twijfel en ongeloof. Gedachten als: 'Ben ik wel echt bekeerd? Misschien heb ik Jezus wel gestolen, zoals hier en daar gezegd wordt'. Maar ik houd me vast aan Gods beloften. In het bijzonder denk ik dan aan psalm 130 waar ik steeds weer moed en kracht uit put.
Weet je, God is zo anders dan mensen. Ik heb ontdekt dat God liefde is. Vroeger zag ik God als 'boe-man'. Nu is Hij mijn Redder.

ALLESWETER   19-12-2014 14:10   |   OVERAL

Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.
Niet zo handig om het zo te zeggen, ha ha
Maar TOP, jou weg is niet DE WEG.
Je hebt er zelf om gebeden, om deze weg.
Maar God doet het bij iedereen anders gelukkig, anders krijgen we allemaal zulke mannetjes als u.

God doet het bij iedereen anders.
U hebt allemaal moiie babbels, met het recht, en het recht zus en het recht zo
Hou het simple man.
Jij moet er niet diep door [kan wel], maar die lieve HEERE JEZUS, die is er diep doorheen gegaan, zelfs tot de hel.
Maar jij niet, wie ben je eienlijk dat je dit allemaal durft te zeggen.

Klinkt allemaal geweldig reformatorisch, maar het is niet DE WAARHEID Top!

Dit is een geest van verwarring.

Het Evangelie is de blijde boodschap begrijp je dat wel.
En eenvoudig.

Inge   19-12-2014 11:40

Net als sommige anderen lees ik met verbazing en verbijstering de lappen tekst die in het gastenboek gekwakt worden. Mensen, wat is jullie doel? Oordeelt niet! Natuurlijk is het belangrijk om scherp te blijven en je mag ook kritische vragen stellen. Maar er worden nu bekeringen van mensen uit de bijbel als maatstaf genomen hoe je bekeerd moet worden? God werkt op Zijn manier en dat kan bij iedereen anders zijn! De drie stukken ellende, verlossing en dankbaarheid moeten aan bod komen, maar zoals al eerder genoemd, het is geen vaste volgorde.

Maakt God groot! Hij verdient het! En volgens mij is het gastenboek niet bedoeld om te preken, doe dat maar op de preekstoel of ga de straat op.

Laten

s.a.top   19-12-2014 00:39   |   ede

u kunt het mij wel vragen, maar zult u het van mij aannemen, ik zal het u zeggen, er is geen andere manier, het ware zaligmakende geloof word alleen door recht geschonken aan verloren zondaren in het oordeel, uit soevereine genade, zonder iets van de mens.

ik kan het u nog anders zeggen, toen ik in het begin van mijn overtuigingen was, en het overal zocht waar het niet was, toe las of hoorde ik de weg naar de hemel gaat dwars door de hel.

toen ben ik op mijn knieën gegaan, heb aan God gevraagd; ik weet niet of ik uitverkoren ben, maar als het in uw raad kan bestaan als ik nog bekeerd kan worden, als U er dan bent, als de bijbel dan uw woord is, als het dan waar is dat het dwars door de hel naar de hemel gaat, zou ik dan alstublieft zo bekeerd mogen worden, want ik weet het niet wat waarheid is, want iedereen zegt wat anders, nou en wonder van genade, toen heeft God mij zo gered.

steeds opnieuw betoont God mij in Zijn Woord dat het zo gaat en niet anders.

maar als u het anders wilt probeer het dan met simon de tovenaar en de dwaze maagden, of de man die geen bruiloftskleed had.

Klopt   19-12-2014 00:17

Indrukwekkend, dan klopt het dus allemaal en u bent gered. Maar als de HEERE het nu op een andere wijzen als u werkt, niet zo die diepgang als bij u, dan kan dat toch ook? U had blijkbaar deze diepgang nodig, de ander weer wat minder.

s. a. top   18-12-2014 23:56   |   ede

@ron

als een mens enige overtuiging heeft van zijn zonden, dan zou die mens wel onder de straf uit willen komen, en er wat voor doen ook, dat kan zich uiten in een werken aan de buitenkant, proberen de wet te houden enz. maar als een mens er achter komt dat God een volkomen werk eist van begin tot eind, dan worden al die bij elkaar gewerkte rechtvaardigheden een wegwerpelijk kleed, en dan zou een mens de straf wel willen ontgaan en bij jezus horen.

laat ik het eens bruut uitdrukken, is het rechtvaardig, als ik een moord pleeg en de buurman ervoor op laat draaien?

een mens wil wel bij jezus horen buiten het recht om, dan hebben ze enige zonde kennis, en dan denken ze ik kies voor jezus, nu ben ik gered.

Dacht u dat God een mens op onrechtvaardige wijze bekeert ?

toen ik overtuigt werd van zonde, kreeg ik een waarschuwing, alles wat je zelf neemt moet je later terug geven, dus
zei ik tegen mezelf, pakken is stelen, krijgen is hebben, eerlijk duurt het langst
(wat ben ik God toch dankbaar dat ik er voor bewaard ben gebleven)
dus ik kon mezelf er niet toe zetten om de keuze te maken, of gewoon te geloven.

gewoon geloven, ik was ooit toen ik. jonger was op een evangelische camping, ik wist eigenlijk niets van de bijbelse leer, ik nam wel voor waar aan dat wat er in stond waar was, maar ik raakte in gesprek, en iedereen geloofde, alleen ik niet, ik moest geloven, ik zei met mijn verstand weet ik dat de bijbel waar is, maar wat geloven is dat weet ik niet, en daarom kan ik niet geloven, en als ik nu zeg ik geloof, dan is het met mijn verstand en dat is geen geloof, maar toen ik hun vroeg wat geloof was, en hoe ze het konden, hadden ze geen antwoord.

mensen die niet zo diep aan zichzelf ontdekt zijn, aan hun doodstaat kunnen nog van alles, die hebben nog allerlei mogelijkheden, maar als God verder gaat in de ontdekking dan verdwijnen alle mogelijkheden als sneeuw voor de zon, als een mens aan zijn vijandschap ontdekt word, aan zijn onwil en onmacht dan word het een hopeloze zaak.

er zijn ook mensen die denken, nu ga ik mijn schuld belijden en dan moet God mij redden, ik ga wel even naar God toe, zo lag ik ook eens op een nacht in bed, en dacht, ik zal opstaan en naar mijn Vader gaan en zeggen ik heb gezondigt, en met dat ik dat dacht welde er een geweldige vloek in mij op, en ik was in een klap geveld en genezen van al mijn zogenaamde willen kunnen en doen, want God nam zijn weerhoudende genade weg, en ik leerde mij zelf kennen als vijandig goddeloos wezen, ik werd ontdekt aan mijn hart als een bron van al vuile wanbedrijven, ik stapte uit bed en knielde in de midden van de kamer neer, en beleed aan God ik zie geen verschil meer tussen mezelf en de duivel, het was een hopeloze zaak geworden. en ik keerde ter onverrichte zake terug naar bed, en nog was ik niet overwonnen, de volgende dag begon ik alles te relativeren, maar weldra was ik in strijd met mezelf, ik had nog geen nee gezegt tegen de ene goddeloze gedachte of de volgende rees in mij op, een stroom van ongerechtigheden had de overhand op mij, totdat ik het uitriep verloren verloren!
en toen was het in een moment weg, er kwam een stilte, toen kreeg ik in gedachten zicht op de Borg in de hof van getsemané waar Hij over de grond kroop als een worm en geen man, toen dacht ik daar hoor ik te kronkelen, toen kwam er in mijn gedachten: "wormpje jacobs" ik dacht zou dat in de bijbel staan, ik zoeken en ja,

Jesaja 41:14
Vrees niet, gij wormpje Jakobs, gij volkje Israëls! Ik help u, spreekt de Heere, en uw Verlosser is de Heilige Israëls!

ik dacht zou dat voor mij zijn? toen kwam er in mijn gedachten,

Jeremia 9:1
Och, dat mijn hoofd water ware, en mijn oog een springader van tranen! zo zou ik dag en nacht bewenen de verslagenen van de dochter mijns volks.

toen riep ik in gedachten uit och dat ik om mijn eigen zonde kon wenen, maar ik heb een hart, zo hard als een steen.

toen kreeg ik in gedachten zicht op Jezus aan het kruis.

en ik dacht ach daar hoor ik te hangen want Hij heb niks verkeerds gedaan.

en toen dacht ik nu moet ik voor eeuwig van God verlaten zijn in de buitenste duisternis.

en toen klonk het daar:

Markus 15:34
[...] Mijn God, Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten?

ja toen openbaarde Jezus Zich aan mij, in mijn oordeel als mijn schuldovernemende Borg en zaligmaker, die in mijn plaats van God verlaten werd, zodat ik aangenomen werd, en ik was vrij!

en God heeft mij na veel strijd krachtig bevestigt dat ik me eigen niet bedrogen had, ja dat het echt waar is.

Psalm 87 : 4
God zal ze zelf bevestigen en schragen,
En op Zijn rol, waar Hij de volken schrijft,
Hen tellen, als in Isrel ingelijfd,
En doen den naam van Sions kind'ren dragen.

Johannes 1:13
Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn.

Nico van der Smit   18-12-2014 23:06

Wat een discussie is er gaande in het gastenboek.
Ik heb veel reactie's in mijn gedachten geschreven en verwijderd. Het heeft geen toegevoegde waarde als die reactie's daadwerkelijk zou plaatsen.

Graag zou ik beide partijen willen vragen in alle eenvoud Johannes 3 te lezen zoals het er staat.

Hoe Jezus eenvoudig Nicodemus (een leider van de Joden) de weg naar wedergeboorte wees.

Zonder opsmuk, stappenplannen, leerstellingen, dogmatiek en theologie en vooral zonder kerkverbanden de weg wees naar het behoud van Nicodemus...

Deze weg wens ik alle partijen toe op dit gastenboek!!

Hem alle eer...

dominee's   18-12-2014 22:43

@ s.a. top
en DS roos?

Wonderlijk eigenlijk dit gesprek   18-12-2014 22:15

Zolang een mens niet ontdekt is aan een zonde houd de duivel stil, hoe meer zonde hoe beter, maar als een mens zijn zonde ziet ja dan gaat hij een mens wanhopig proberen te maken. nee de duivel verleid de mens tot zonde, liefst ongemerkt. bovendien staat er in het woord

Het gaat hier maar over de zonden en het kennen ervan. Het is toch Christus kennen, opdat ik Hem kenne en de kracht van Zijn opstanding. Het gaat hier al weken over zonden kennen.

s. a. top   18-12-2014 22:03   |   ede

@hans

er is er geen een bij, waar van ik met een gerust hart zou durven zeggen deze of die.

s.a.top   18-12-2014 22:00   |   ede

@diederik

ik heb niet gezegt wat voor soort berouw judas had, alleen dat hij zelfs berouw had.

Mattheus 27:3
Toen heeft Judas, dien Hem verraden had, ziende, dat Hij veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren penningen den overpriesters en den ouderlingen wedergebracht,

Mattheus 27:4
Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? Gij moogt toezien.

judas is door de Heilige Geest overtuigt geworden van zonde, en hij belijd het publiek, God heeft zijn geweten geopend,
Judas is met een geopend geweten naar de hel gegaan, zoals alle verdoemden met een geopend geweten, van voor de rechterstoel van God weggestoten zullen worden, in de buitenste duisternis waar wening zal zijn en knersing der tanden.

kanttekening 9 bij fil 1:6 geeft duidelijk aan dat met het goede werk het geloof in Christus bedoelt word, en als het geloof in de mens gewerkt is dan zal God dat ook afmaken, tenminste dat geld alleen voor het waar zaligmakend geloof, maar dat betekent niet dat er geen ander werk van de Geest aan vooraf gaat, zoals als al ettelijke malen bewezen is uit johannes 16:8-9, de Heilige Geest doet verschillende werken en heeft verschillende gaven.

als de Heilige Geest dat goede werk dus het waar zaligmakend geloof werkt dan zal Hij dat ook voleindigen, maar van het andere werk in joh. 16:8-9 staat dat er niet bij, en ik wil u ook even wijzen op

Genesis 6:3
Toen zeide de Heere: Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl hij ook vlees is; doch zijn dagen zullen zijn honderd en twintig jaren.

dus het houd een keer op.

1 Tessalonicenzen 5:19
Blust den Geest niet uit.

dat kan ook nog.

Jesaja 63:10
Maar zij zijn wederspannig geworden, en zij hebben Zijn Heiligen Geest smarten aangedaan; daarom is Hij hun in een vijand verkeerd, Hij Zelf heeft tegen hen gestreden.

enz.

ten aanzien van je laatste opmerking....

twee dingen....

ten eerste de mens overtuigt zich zelf niet van zonde

ten tweede ik had het al een keer genoemd maar, er zijn hier mensen die hard op weg zijn de zonde tegen de Heilige Geest te plegen...

om het werk van de Heilige Geest uit te maken voor het werk van satan.... pas op.

de duivel is een leugenaar en leid niet in de waarheid, wat dacht u dat de duivel de wet gaat preken? heb God lief en je naaste als je zelf? de duivel kan wel het woord van god nemen om er mee te liegen maar dat is wat anders, zolang een mens niet ontdekt is aan een zonde houd de duivel stil, hoe meer zonde hoe beter, maar als een mens zijn zonde ziet ja dan gaat hij een mens wanhopig proberen te maken. nee de duivel verleid de mens tot zonde, liefst ongemerkt. bovendien staat er in het woord.

2 Korintiërs 4:4
In dewelke de god dezer eeuw de zinnen verblind heeft, namelijk der ongelovigen, opdat hen niet bestrale de verlichting van het Evangelie der heerlijkheid van Christus, Die het Beeld Gods is.

Hans   18-12-2014 21:47

@ Meneer Top

U kent jijdaar en de sprekers heel goed.

Wie van de sprekers bij Jijdaar heeft de Heilige Geest wel ontvangen?

@@ s.a. Top   18-12-2014 21:17

Meneer Top, beleeft u wel eens vreugde aan uw geloof?

s. a. top   18-12-2014 20:56   |   ede

@omega

mij vallen ook wat zaken op, dat u wel praat over liefde, maar de waarheid niet in liefde aanneemt, als ik vanuit het onderwijs uit Gods woord, dat ik van God ontvangen heb, en vanuit de bevinding door de Heilige Geest, vanuit die zaken spreek, dan valt u dat niet bij, maar af, en u valt mij daarop aan, waaruit blijkt dat u er zelf niets vanaf weet, bovendien heb ik eerder al aangetoond dat u dezelfde leugenleer als k. de jong leert.

het waarzaligmakend geloof, de wedergeboorte en de rechtvaardigmaking, zijn niet van elkander te scheiden, want waar zaligmakend geloof, wedergeboorte en rechtvaardigmaking vallen samen in een punt des tijds.
doet u dat wel dan bent u een embryotheoloog van formaat.

als Jezus leert dat de Heilige Geest de wereld overtuigt van zonde omdat zij niet in Hem geloven, dan houd dat in dat dat zondeovertuiging voor het geloof komt. in ieder geval voor het waar zaligmakend geloof.

wat u verstaat onder het woord wereld moet u zelf weten, maar niet alleen de uitverkorenen worden overtuigt van zonde, maar ook verworpenen worden overtuigt van zonde, maar niet alle verworpenen, want paulus zegt zovelen als er zonder de wet zijn, zullen zonder de wet verloren gaan, ook het evangelie is niet aan elk mens dat ooit geleefd is gepreekt, maar wel deels aan de verworpenen, en in ieder geval aan al de uitverkorenen.

en de kanttekening leert dat dat geschied door de predikatie en inwendig dus in het hart in het geweten en dat door de Heilige Geest.

en paulus leert ons dat uit de wet de kennis der zonde is, dus de kennis der zonde is door het gepredikte woord (en hoe dat woord gepredikt word dus via lezen van de bijbel of door het lezen van een preken boek of vanuit de herinnering aan een preek dat maakt geen verschil) , door de prediking der wet, door de Heilige Geest, inwendig in het hart, in het geweten.

u stelt dat algemene werkingen van de Geest in het overtuigen van zonden, niet de ware overtuiging zijn, maar dat is onzin, als ik een gebod overtreed, en de Geest overtuigt mij door de wet in mijn geweten van zonde, dan weet ik daadwerkelijk dat ik dat gebod overtreden heb, en dan heb ik ware kennis van deze zonde.

wanneer en hoe diep en hoever en hoelang de Geest doorgaat in het overtuigen van zonde, daar is God geheel vrij en soeverein in.

wij hebben geen enkel recht om door Gods Geest ontdekt te worden aan zonde, dus we kunnen God nooit beschuldigen dat God ons niet of onvoldoende ontdekt heeft aan de zonde.

die zondekennis komt dus niet voort uit het eigen kunnen van de mens, want wij zijn van nature blind voor de werkelijkheid, als de Geest die kennis geeft dan hebben we het. niet vanwege een remonstrantse vonk waarvan u mij nu voor de tweede keer beschuldigt, het is uit de Geest en door de wet dat die kennis gewerkt word, daar komt niks van de mens aan te pas, of wilt u de almacht van Gods Geest ook ook lasteren? alsof God onmachtig is een zondaar te overtuigen.

eerst zegt u zonde kennis komt niet voor de wedergeboorte, als ik vervolgens stel, dat u stelt dat de zonde kennis na de wedergeboorte komt, dan ontkent u ook dat, en zegt u het is een gevolg van de wedergeboorte alsof dat enig verschil maakt voor wat ik bedoel, dan vervolgens schrijft u in dezelfde reactie notabene letterlijk, dat de zondekennis na de wedergeboorte komt

maar de zondekennis is niet een gevolg van de wedergeboorte, de zondekennis is door de Heilige Geest door de wet omdat zij niet geloven, dus voor wedergeboorte, geloof, rechtvaardigmaking.

ik heb nergens gesteld dat een mens uit zichzelf de zonden kan bewenen, hier doet u het weer u veranderd van onderwerp en verdraait wat ik stel, maar ik zal u toch antwoorden, een mens kan over zijn zonden wenen uit zelfbehoud, uit angst voor de straf, maar dat zijn wettische tranen, vijandige tranen, gericht op de mens zelf.

u voegt heel listig de overtuiging van zonde samen met de reactie van de zondaar daarop en dat is kenmerkend voor uw gedrag, het is pure vijandschap, maar de overtuiging van zonde, staat los van de reactie van de zondaar.

en wat ook ook typisch is dat u mij napraat, als ik over algemene werkingen des Geestes spreek, dan gaat u dat ook doen, en dan gaat u herhalen wat ik al die tijd al heb bewezen uit Gods woord, alsof u zojuist het wiel uitgevonden heeft, bovendien geeft u hier ook toe dat een mens dus wel zijn zijn zonde en ellende kan kennen, maar dat het geen nut doet zonder wedergeboorte, dat zei ik allang Gods Geest kan een mens overtuigen van zonden tot op zekere hoogte en dan laten zoals hij is.

u bent wederom weerlegd en uw onkunde en dwalingen, zijn mij glashelder.

Christus zweeg   18-12-2014 19:54   |   thuis

Christus zweeg voor Kajafas,voor Pilatus en Herodes. Op veel van de beschuldigingen ging Hij eenvoudig niet in.Maar Hij liep niet weg en gaf soms toch een kort antwoord.Christus wilde voorGods rechtbank niet vrijgesproken worden.Hij wilde alle schuld op Zich nemen,om voor verloren mensen de vrijspraak te verdienen.Maar toch is het een les voor ons dat we vaker moeten zwijgen,zonder weg te lopen

Toen zeide Pilatus tot Hem Hoort Gij niet, hoevele zaken tegen U getuigen? Maar Hij antwoorden hem niet op een enig woord,alzo dat de stadhouder zich verwonderde matt 27:13-14

En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets
lukas 23:9

ik wens jullie Gods zegen voor de toekomst toe en geven jullie de onderstaande tekst mee uit
1johannes4:16

En wij hebben gekend en geloofd de liefde, die God tot ons heeft.God is liefde; en die in de liefde blijft,blijft in God en God in hem

gr jacob

Omega   18-12-2014 19:33

@Diederik Toch nog even een persoonlijke noot. Ik waardeer het zeer dat je niet alles voor zoete koek slikt en dat je op zoek gaat naar de waarheid. Je onderzoekt het Woord en je duikt in de geschriften. Dat zouden meer jongeren moeten doen. Maar bovenal, zoek het bij de Heere. Op je knieën. En vraag Hem maar om je ook hierin te leiden. En als je nog geen liefdesrelatie met Hem hebt, laat je dan door niets en niemand weerhouden voordat je de Christus der Schriften hebt gevonden. Want Hij is een Beloner dergenen die Hem zoeken. En dan zul je een vrede en blijdschap proeven en smaken die alle verstand te boven gaat.

Omega   18-12-2014 19:18

@Diederik Nu ga je precies hetzelfde doen als @Satop in eerste instantie ook deed: ware zondekennis plaatsen voor wedergeboorte en bekering. Ik heb in mijn vorige reactie uitgebreid uitgelegd (met het aanhalen van Schriftplaatsen) dat dit onmogelijk is, behoudens dan de kennis van onze ellende die wij weten vanuit de wet en de algemene werkingen van de Heilige Geest (lees nogmaals Openb. 3:17).

Je schrijft: “Maar ellende en zondekennis zijn er toch ook in de weg der bekering. Zacheüs heeft toch ook zijn ellende wel gevoeld, toen hij bekeerd werd? Al staat dat dan niet in de bijbel, een kind van God gaat, hoe dan ook, zien op wie hij zelf was (en is!) tegenover die grote en heilige God in de hemel...” Zeker, een kind van God krijgt na zijn bekering twee soorten van kennis krijgt: Godskennis en zelfkennis. En als het goed is neemt dat in de weg van de heiligmaking alleen maar toe. En toch zal dat altijd te weinig en tekort zijn. En daarom mag en moet zo’n mens rusten in en op de verdiensten van de Heere Jezus. Want dan ziet de Heere ons aan door Zijn Zoon, alsof wij zonder zonden zijn. Van de voorgeschiedenis van Zacheus weten we niets, we weten alleen dat hij met haast en met blijdschap Jezus ontving. Wat was nu het precieze moment van zijn wedergeboorte? Het staat nergens, maar dat daar sprake van was is zeker, Jezus zegt: “Heden is in deze huize zaligheid geschied.”

Wat betreft de moordenaar aan het kruis, precies zo. Wat was het moment van zijn wedergeboorte? In ieder geval aan het kruis, want hij stopt met spotten en belijdt Christus als (Zijn) Koning. Wat een les voor ons: niet wachten, maar met spoed naar Christus gaan. Hier zie je ook dat er tussen de trekkende liefde van de Heere Jezus, wedergeboorte, bekering en geloof vrijwel geen tijdsverschil hoeft te zitten.

Je zegt: “Als de Heilige Geest in een mensenhart gaat werken, zal dat ook voleindigd (afgemaakt) worden. Dus zogenaamde ellendekennis van onbekeerden, is niet door Gods Geest in het hart gewerkt, maar van de mens zelf of van satan.” Mooi gezegd! Van harte mee eens.

Hoewel je vraag m.b.t. Comrie niet aan mij gericht hebt, maar aan Ron, wil ik er toch iets over zeggen. En met name deze uitspraak van Comrie: “Ten eerste. Deze ellendige en zondige staat waarin wij gevallen zijn, moet men op een zaligmakende wijze door licht des Geestes kennen, zal men in ware ernst en oprechte mening van zijn ziel zoeken daarvan en daaruit verlost te worden zie Matthéüs 9 vers 12: Die gezond zijn, hebben de medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn... Eerder zullen wij de verlossing door Christus niet waarachtig begeren of zoeken.” Kort samengevat zegt Comrie: iemand voelt zichzelf eerste bevindelijk zondaar, voordat hij tot Christus komt. Brakel is het in ieder geval niet met hem eens. Kohlbrugge ook niet, evenmin de Puriteinen. Zij plaatsen allen de bevindelijke zondekennis na de wedergeboorte en stellen geen voorwaarden om tot Christus te komen. Dat deed Jezus Zelf tijdens Zijn rondwandeling op aarde ook niet? Overigens vraag ik me af of Comrie dit als voorwaarde stelt. Dat wordt vaak wel zo uitgelegd, maar als je goed leest beschrijft hij hier slechts de weg waarop een zondaar tot Christus komt. Als je daar mee aan de haal gaat, zoals vaak gebeurt, wordt het een voorwaardelijke en beredeneerde route tot zaligheid.

Bovendien, en dat heb ik in mijn vorige bijdrage uitgelegd, ligt een mens totaal verloren. Hij kan niets, heeft niets en weet niets. Ook geen oprechte zondekennis. Dorre doodsbeenderen kunnen niets. En daarom zegt Jezus tegen ons verlamden: Strek u hand uit. Dat kunnen we toch niet? En toch beveelt Hij dat. Dat zegt hij nu tegen ons, in Zijn Woord en tijdens iedere prediking. En de Heere Zelf nodigt ons ruim en onvoorwaardelijk In Jes. 45:22: “Wendt U naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde! want Ik ben God, en niemand meer.” En Jac. 4:8: “Naakt tot God, en Hij zal tot u naken.” Dat alles zonder enige voorwaarde, zonder enige kennis, omdat Hij weet dat we niets hebben, niets bezitten en niets kunnen. En als je komt (gewerkt door Gods Geest), dan leer je alles van Hem, en ontdekt je bevindelijk dat er niets van jezelf bij is of bij hoeft.

De tekst uit Matt. 9:12 is trouwens de meest misbruikte tekst uit het Woord. Als je naar het verband kijkt, zie je dat Christus deze tekst gebruikt als uitleg waarom Hij met tollenaren en zondaren eet: Hij zoekt het verlorene en niet degenen die zich te goed achten voor Hem. Ten tweede is ten diepste iedereen ziek en heeft de Medicijnmeester nodig. Ook al beseffen of erkennen ze dat niet.

Je laatste vraag aan Koos is trouwens verwarrend. Bedoel je dat de drie stukken nodig zijn om tot bekering te komen of om bekeerd te zijn? In dat eerste geval zou dat onmogelijk zijn. Hoe kan een mens verlost en dankbaar zijn voor iets dat hij nog niet heeft ontvangen? ;-) Hieruit blijkt maar eens te meer dat de drie stukken horen bij/na de levendmaking (en de dagelijkse bekering) en niet er voor.

Hoi   18-12-2014 18:58   |   Leersum

@@Diederik zegt:

Zacheüs heeft toch ook zijn ellende wel gevoeld, toen hij bekeerd werd? Al staat dat dan niet in de bijbel.

@@Je zegt het zelf, het staat niet in de Bijbel.

Diederik zegt: Een kind van God gaat, hoe dan ook, zien op wie hij zelf was (en is!) tegenover die grote en heilige God in de hemel,

@@ Inderdaad, je zegt het goed, een kind van God gaat dit zien en er zullen er zijn die in het komen tot Christus daar al ‘iets’ van hebben. Diepgang krijgen ze in de levensheiliging en ook hierin is geen norm. Laat dat ook maar aan de Heilige Geest over. Paulus riep het uit (aan het einde van z’n leven?) ‘ik ellendig mens’ om vervolgens gelijk God te danken door Jezus Christus. Had hij geleerd in de gaande weg. Wat ben je toch bezig de boel om te draaien.

Diederik zegt:
kijk maar naar de moordenaar aan het kruis: hij zag dat hij het eeuwig waard was om in de rampzaligheid om te komen (ellende), maar hij geloofde (door het werk des Heiligen Geestes) dat God hem kon verlossen uit zijn jammerstaat (verlossing) en mocht eeuwig Hem daarvoor danken, Die het zo eeuwig waard is (dankbaarheid)!

@@ Lees eens aandachtig aan wie deze moordenaar belijd dat ze daar rechtvaardiglijk hangen! Hij doet dat aan zijn kompaan! En niet aan Jezus! Opmerkelijk niet, Diederik? Dan wend hij zich tot Christus. Hoe? Met een boetvaardige gestalte? Niets van te lezen. Hij vraagt alleen maar aan Jezus of Hij hem wil gedenken als Hij in Zijn Koninkrijk zal gekomen zijn. En vervolgens spreekt Jezus hem zalig! (Lukas 23: 39>43). Ken jij het geloven? Ik wel, om de meest simpele reden die ik maar kan bedenken: God laat het mij zo lezen.

@@ Diederik, opnieuw weer zo’n demonstratie van hoe jij bijbel leest. Je hebt een bril op van ‘hoe het volgens jou moet wezen’ en je wilt gewoon alles lezen door die bril om het vervolgens ons allemaal zo uitleggen. Diederik, heb er onderhand genoeg van om te lezen hoe jij het woord van God uitlegt. Het is mij duidelijk wat jij gelooft ‘dat er moet komen staan te gebeuren’ in de weg der bekering. Prima, je hebt je punt gemaakt. Hartelijk bedankt en ik doe er verder niets meer mee als je het niet erg vind. (ook als je het wel erg vind trouwens).

Verder wil ik een ieder oproepen om met dezelfde ijver met het Woord van God bezig te zijn (zonder bril weliswaar) als jij, bedankt voor deze demonstratie Diederik. Waardeer je zeer hiervoor.

@@ zullen we samen het Woord van God verder gaan lezen? Laten we de weg ‘komen tot’ (voorlopig) laten voor wat het is en eens gaan praten over (bijvoorbeeld) God is liefde! Het is bijna Kerst, een zeer blijde gebeurtenis. God met ons, hoe is het mogelijk. We kunnen het gaan hebben over (bijvoordeeld) ‘de verwondering die dit geeft’

Hartelijke groeten,

Koos.

Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,
opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld,
opdat Hij de wereld veroordelen zou,
maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.

Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld,
maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld,
dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.

Dicky Dick   18-12-2014 17:23   |   Amsterdam

ppffffffffffff, wat een lang stuk zeg, niet door heen te komen, maar volbracht!

Diederik   18-12-2014 16:25

@Omega,
Je schrijft: "Als Christus nodigt, doet Hij dat onvoorwaardelijk." Zeker! Maar ellende en zondekennis zijn er toch ook in de weg der bekering. Zacheüs heeft toch ook zijn ellende wel gevoeld, toen hij bekeerd werd? Al staat dat dan niet in de bijbel, een kind van God gaat, hoe dan ook, zien op wie hij zelf was (en is!) tegenover die grote en heilige God in de hemel, kijk maar naar de moordenaar aan het kruis: hij zag dat hij het eeuwig waard was om in de rampzaligheid om te komen (ellende), maar hij geloofde (door het werk des Heiligen Geestes) dat God hem kon verlossen uit zijn jammerstaat (verlossing) en mocht eeuwig Hem daarvoor danken, Die het zo eeuwig waard is (dankbaarheid)!

@S. A. Top,
U zegt dat Judas ook berouw had, zeker, maar dit was geen oprecht berouw, hij geloofde niet dat God hem kon vergeven. Verder schrijft u ook dat de Heilige Geest ellendekennis kan werken, maar daarna Zich terug kan trekken, dit is geen waar!!! De ellendekennis die dan gewerkt wordt is geen ware ellendekennis en dus ook niet gewerkt door Gods Geest. Fillipenzen 1 vers 6: Vertrouwende ditzelve, dat Hij, Die in u een goed werk begonnen heeft, dat voleindigen zal tot op den dag van Jezus Christus. Hieronder volgen de bijbehorende kanttekeningen:
8. Hij, Die: Namelijk God de Vader.
9. een goed werk: Namelijk des geloofs in Christus en der bekering tot God.
10. voleindigen
Dat is, meer en meer zal vermeerderen, versterken en bewaren.
11. op den dag van: Namelijk op welken Christus u uit dit leven tot Zich zal nemen, of uit de doden zal opwekken ten uitersten dage des oordeels.

Als de Heilige Geest in een mensenhart gaat werken, zal dat ook voleindigd (afgemaakt) worden. Dus zogenaamde ellendekennis van onbekeerden, is niet door Gods Geest in het hart gewerkt, maar van de mens zelf of van satan.

@Omega,
Hoe denkt u over bovenstaande mening?

@Ron,
Ik vraag om een Bijbelse weerlegging, niet om een bekeringsgeschiedenis. Ik vraag dus om een gedeelte waarin staat dat je bekeerd kunt zijn of worden zonder het stuk der ellende te beleven en te kennen. Waarom geef je geen antwoorden op de vragen die ik stel? Hieronder zal ik nogmaals uitleggen wat ik bedoel in onder andere de citaten van de oudvaders Van der Groe en Comrie:

- Theodorus van der Groe:
Want het is geenszins genoeg, dat wij de Goddelijke waarheid kennen en geloven, als een waarheid op zichzelf en buiten ons, of ook voor anderen, maar wij moeten diezelfde waarheid ook vinden binnen in ons, werkende in onze harten tot zaligheid, door de genade van de Heilige Geest. De kennis en de toestemming zijn gelijk als de vaste en noodzakelijke gronden voor de toe-eigening, en deze drie hangen, in het werk van het geloof, als een schakel aan elkaar.
Dit citaat is overgenomen uit: "De Toetssteen van de ware en valse genade".

- Alexander Comrie:
Bij Comrie in de leer (1)
We zien dat bevindelijke kennis van onze ellendestaat een onmisbaar deel is van de waarachtige bekering. Het is daarvan in tijdsorde ook het éérste stuk, al is het tegelijk waar dat Gods volk daarover hun gehele verdere leven niet uitgeleerd raakt.
Zoals zoveel in onze dagen ter discussie gesteld wordt, wordt ook dit aangevochten. Men durft zelfs zeggen, dat dit een list van de duivel is om de mensen af te houden van Christus. Al dat getob over zonde en ellende, al dat overspannen schuldbesef! Alsof daar de zaligheid in zou kunnen liggen. Je hebt alleen maar te geloven in Christus Die geen enkele voorwaarde stelt, maar zonder meer ook jouw Verlosser en Zaligmaker wil zijn (Zo leert 'Jij daar!' het toch?). Dit gepraat is niet nieuw. De bekende oude schrijver dr. Alexander Comrie had er al mee te maken. Het dacht ons er goed toe, hem aan het woord te laten. In zijn verklaring van Zondag 1 somt hij vier redenen op, waarom aan de bevindelijke kennis van het stuk der ellende -'waardoor ik mijzelf klaar en overredende met bijzondere toepassing op mijzelf zie'-, ten hoogste gelegen is. Comrie schrijft:
'Ten eerste. Deze ellendige en zondige staat waarin wij gevallen zijn, moet men op een zaligmakende wijze door licht des Geestes kennen, zal men in ware ernst en oprechte mening van zijn ziel zoeken daarvan en daaruit verlost te worden zie Matthéüs 9 vers 12: Die gezond zijn, hebben de medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Zolang wij de ellende maar alleen beschouwen met ons natuurlijk verstand en verbeeldingskracht, kunnen wij er wel over redeneren en ons die dingen verbeelden zonder daarover gevoelig aangedaan te worden. Wij kunnen ons verbeelden dat een mens in het water ligt en het tot de laatste snik gekomen is, hoe hij schreeuwt om hulp. Wij kunnen denken als iemand voor een hongerige brullende leeuw stond, hoe naar hij zijn zou. Wij kunnen ons verbeelden dat als iemand zich aan een draad of haar zag hangen over de mond van een brandende oven, hoe zo een gesteld zou zijn.
Als die toestand niet de onze is, kunnen wij uit enige ingeschapen beginselen van medelijden over dezulken wel enige aandoeningen hebben, maar als die toestand wezenlijk de onze was en wij met een overtuigend betoog van ontegensprekelijke klaarheid zouden zien dat wij de man waren, dát zou eerst indringen; dat zou ernst aandoen en ons hartelijk doen roepen om van het gevaar waarin wij waren, verlost te worden. Daarom moeten wij kennen hoe groot onze zonde en ellende is, niet met een letterlijke bevatting alleen, en niet door verbeeldingskracht, maar door waarachtig licht van de Heilige Geest, waardoor wij zo klaar zien als de zon aan de hemel, dat wij in die staat zijn. Eerder zullen wij de verlossing door Christus niet waarachtig begeren of zoeken.

Ten tweede. De bevindelijke kennis van onze ellende is noodzakelijk omdat God door Zijn Geest hier in ons legt het fundament van al de zaligmakende werkingen die wij in de tijd ontvangen en waarop het gebouw van onze zaligheid wordt opgetrokken. Er is een fundament buiten ons, dat is Christus Jezus; en hierop wordt de ziel gelegd of in Hem ingelijfd en wordt zij een levende steen door het leggen op Hem of door de inlijving in Hem. Maar er is ook een fundament in ons, en dat wordt gelegd in de zaligmakende kennis van onze ellendige, zondige en verloren toestand in onszelf.'

Hier onderbreken we Comrie even. Want er zijn mensen die met grote stelligheid verkondigen, dat er niets zaligmakends is zolang de ziel niet metterdaad tot Christus gekomen is. Zij zullen zeggen: hoe durft Comrie toch spreken van een ander fundament buiten het enige Fundament Christus! Hij legt nota bene een grondslag in de mens zelf, in zijn bevinding!
Zulke kritiek lijkt strak rechtzinnig, en dat zou het ook zijn wanneer Comrie hier de grond der zaligheid ook maar enigszins in de bevinding gelegd zou hebben, doch dat bedoelt hij allerminst. Maar zal de zondaar tot de kennis van Christus als het enige Fundament ter zaligheid komen, dan gaat Gods Geest een bepaalde weg met hem of haar en van die weg legt Hij een fundament in de bevindelijke ellendekennis. Dat wordt in het vervolg wel duidelijk. Hier ligt voor Comrie juist het onderscheid tussen waar werk en schijnwerk. We laten hem nu weer aan het woord daar waar wij hem even hebben onderbroken:

'Hier is het onderscheid tussen waar- en schijnwerk. Hoe ver ooit en of ooit iemand komt door algemene bewerking, hier hapert het: het fundament van al zijn vordering is niet gelegd in de waarachtige kennis van zijn zonde en ellende. Is het grond- en fundamentele werk hier goed, het volgende gebouw zal ook goed zijn. Maar mist men hier, zo is alles verkeerd, al zou men alle wetenschappen, verlichting en smaken en proeven van de hemelse gaven en krachten der toekomende eeuw gehad mogen hebben. O, sta dan veel naar deze bevindelijke kennis en dit waarachtig gezicht van uw ellende, zo gij niet willens uzelf wilt bedriegen en met as voeden, en met een leugen in uw rechterhand verloren gaan (Dit heb ik zal zo vaak proberen duidelijk te maken!)!'

Ten derde. De bevindelijke kennis van onze ellende is noodzakelijk opdat wij onze zaligheid alleen op Jezus gronden zouden. Dit is onmogelijk, tenzij wij door waarachtige verlichting en inlichting in onszelf zien dat er in ons niets is waarop wij ons gronden kunnen of mogen, maar integendeel dat al wat in ons is, maar zonde en ellende is. Velen krijgen door enige consciëntiekloppingen overtuiging van het een en ander waarin zij schuldig voor God zijn; zij betreuren het, zij verbeteren het, zij gaan nu op een zandgrond bouwen, zij hebben enige gestalten van droefheid over zonde, die oppervlakkig zijn, zij zien dat Christus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken, zij gaan nu met de natuurlijke krachten naar Hem uit, zij komen tot het woord, tot de letter, maar niet tot de zaak of Persoon Zelf om hun ziel op Hem, en wel op Hem alleen, te gronden. Dus is het werk van velen niets anders dan een beredeneerd werk. En de mensen, zonder ooit te komen tot het Fundament Christus Zelf, kunnen van de hoogste gestalten spreken, de hoogste trappen van het geloof opgeven, en heersen met hun beredeneerd geloof over het erfdeel des Heeren. Zij maken menige kleingelovigen in wie Gods waar zaligmakend werk is -ook al kunnen zij het er niet voor houden, zij geloven het dus niet-, mismoedig, ja twijfelmoedig en troosteloos, hun toeduwende: Zo gij dat in uw geloofswerk niet ondervonden hebt, zo is het mis. Geen wonder; een natuurlijk geloof kan een natuurlijke consciëntie groter troost toebrengen, dan het waarachtige geloof in kleine beginselen een waarachtig verootmoedigde ziel kan toebrengen; de reden hiervan is klaar. Maar, mijne geliefden, waar de kennis der ellende recht is, zal de ziel nooit een grond of fundament vinden in iets dat ze heeft of doet of geniet, ook niet in de letters van het Evangeliewoord, totdat zij op Christus, het enige en wezenlijke Fundament, komt, waarop zij met verlaten van alles neerzinkt, en op Hem als een levende Steen zo gelegd wordt dat zij zelf een levende steen gemaakt wordt. Er zijn er die zodra zij wat werk der wet hebben, door hun natuurlijk geloof op een zandgrond gaan bouwen, maar het gebouw zal instorten. Doch er zijn anderen, die diepen en graven totdat zij tot de Steenrots zelf komen.'
Tot zover Comrie.

Het is te vrezen, dat ook nu velen na wat consciëntiekloppingen en oppervlakkige gestalten van droefheid over zonde, zoals Comrie het hierboven uitdrukte, 'met de natuurlijke krachten tot Jezus gaan'. Anderzijds zijn er ook velen onder ons, die wel goed weten dat er een wonder Gods aan ons zal moeten gebeuren, zal het wel met ons zijn, maar die wetenschap laat hen in hun dodelijke gerustheid. Daarom herhalen we de aansporing van Comrie nog eens: 'O, sta dan veel naar deze bevindelijke kennis en dit waarachtig gezicht van uw ellende, zo gij niet willens uzelf wilt bedriegen en met as voeden, en met een leugen in uw rechterhand verloren gaan!' De Heere mocht het zo op onze harten binden, dat het onze ziel uit mocht drijven naar Hem Die door Comrie aangewezen is als in Wie alleen het leven is. Comrie heeft ons daarover nog meer te zeggen.

Bij Comrie in de leer (2)
We zagen de vorige keer dat Comrie in zijn verklaring van Zondag 1 vier redenen noemt waarom een bevindelijke ellendekennis noodzakelijk is voordat in de weg der waarachtige bekering de mens tot Christus geleid wordt. We braken toen af midden in de derde reden.
'Er zijn er', zegt Comrie, 'die zodra zij wat werk der wet hebben, door hun natuurlijk geloof op een zandgrond gaan bouwen, maar het gebouw zal instorten.' Wat bedoelt hij daarmee? Dat gaat hij nu uitleggen. We laten hem weer zelf aan het woord:

'Wij hebben een twist met Arminius, of Adam een ingeschapen kracht gehad heeft om te geloven. Hij zegt van neen, wij van ja, dat hij een kracht had door Gods beeld dat hij in de schepping ontving, om te doen al wat God gebiedt en te geloven al wat God zegt. Dus kunt gij zien, ofschoon het beeld en de gelijkenis verloren is, dat er nochtans enige overblijfselen van zijn, waaronder ook overblijfselen om door de natuurkrachten een natuurlijk geloof te oefenen omtrent de bovennatuurlijke openbaring; en God weet hoe velen er in dit hospitaal ziek liggen. Zij hebben een ronde cirkel in hun praktijk, buiten welke gij ze nooit zult vinden: zij hebben gezondigd, met hun verstand beschouwen zij dat ze tot Christus moeten gaan, die weg slaan zij in door hun natuurkracht, zij worden terstond, als zij al die stukken die zij zichzelf door hun bevatting voorschrijven, van het begin tot het einde doorgelopen zijn, gered, geholpen en zijn tevreden. Zij zijn als de papisten; als al de kralen van de rozenkrans opgezegd zijn en bij de grote kralen wat stilstand gehouden is, dan is alles wel. O, mijn lieve vrienden, er is wat toe nodig om ons van een beredeneerde geloofsoefening af te drijven. Het dient evenzeer tot ontluistering van Gods genade of wij onze werken en Christus' gerechtigheid willen samenvoegen, dan of wij door een beredeneerd geloof onze werken verlaten en dat beredeneerd geloof als een werk van ons samenvoegen met de eeuwige gerechtigheid van de Zoon van God. Ik ben bevreesd, als ik bespeur wat er al over het geloof als een daad van de mens geredetwist wordt -of het hierin of daarin bestaat-, dat zoals de papisten de gerechtigheid van de werken drijven, velen ook zo de gerechtigheid van het geloof beginnen te drijven. Indien wij het geloof van de Hervorming vasthouden, zouden wij om duizend werelden nooit iets, het allerminste, aan enige, de minste of meeste geloofsdaad toeschrijven, maar het geloof alleen als een lijdelijk ontvangend instrument aanmerken, gelijk de leer van de Hervorming is. Zie ook artikel 22 van onze Nederlandse Geloofsbelijdenis. Dus moeten wij niet alleen aan onze werken sterven, maar ook aan dat natuurlijk beredeneerd geloof, dat niets anders is dan een werk onder een andere naam, zullen wij waarlijk op Christus als het enige Fundament bouwen. En hiertoe zullen wij zonder de waarachtige kennis der ellende nooit komen.
Dus zien wij, dat zo min als onze eigen werken ons kunnen helpen, ook het geloof uit en door onze natuurkracht met verlating van de zogenaamde werken ons niet helpen kan. Want waarom zou men het werk verruilen voor een beredeneerd geloof, dat ook een daad en werk zou moeten zijn, maar geen instrument, en zo het ene werk in plaats van het andere stellen. Zie toch toe voor uw ziel.'

We zouden het ieder wel willen toeroepen: 'Neem deze waarschuwing van Comrie tegen een beredeneerd geloof toch ter harte.' We luisteren nog verder naar hem. Nu volgt er een moeilijk stukje, waarin hij uiteenzet dat het geloof rust op een tweeërlei fundament. Hij noemt dat een woordelijk en wezenlijk fundament en hij verklaart dat als volgt:

'Het wezenlijke is in het Woord, en dat is Christus Zelf. Buiten het Woord wordt Hij nooit gevonden, maar in het Woord der belofte. Dat Woord der belofte is het woordelijke fundament, waarin wij het wezenlijke vinden. Nu, mijne geliefden, onze ziel wordt niet gelegd op woorden en syllaben -lettergrepen-, maar op Christus in het Woord, Die nergens dan in het Woord Gods, de belofte van het Evangelie, te vinden is.
Zullen wij derhalve van alles afgedreven worden en waarlijk Christus alleen tot het ene eigenlijke fundament onzer zaligheid stellen, dan moeten wij door de waarachtige kennis van onze ellende zowel uit onze natuurlijke geloofsoefening gedreven worden als uit onze werken; uit de blote letter van het Evangelie, zowel als uit de wet, opdat het Christus Zelf moge zijn, Die het wezenlijke Fundament van onze troost is, beide in het leven en sterven. God geve u en mij het geheiligde verstand daarvan! Zo wij op Christus Zelf niet liggen, de letter, de woorden en syllaben zullen te zwak zijn. Wij moeten noch in ons natuurlijk geloof -ik noem het zo, omdat het door de natuurkracht, en niet door en uit een bovennatuurlijk ingestorte hebbelijkheid geoefend wordt-, noch in de letter en syllaben van het Evangelie gevonden worden, maar in Christus Zelf - zie Filippenzen 3 vers 8 en vers 9-, maar zonder de kennis der ellende komen wij er nooit toe.'
Voor hen die dit laatste van Comrie niet goed kunnen vatten: 'Hij waarschuwt tegen wat onder ons wel uitgedrukt wordt als het geloof in een Jezus van vijf letters. Een beschouwende ellendekennis leidt tot een beschouwende verlossing waarmee men zichzelf zalig beredeneert.'

De vierde reden van Comrie voor de noodzakelijkheid van een bevindelijke kennis onzer ellende is -sterk verkort-:

'Ten vierde. Als wij ons van onze zijde met Christus verenigen, zo moeten wij tevoren waarachtig voor God in de dood vallen, zie Romeinen 3 vers 19b: Opdat alle mond gestopt worde en de gehele wereld voor God verdoemelijk zij. Nu kunnen wij nooit hiertoe komen zonder de waarachtige kennis van onze ellendige en verloren staat. Wij moeten sterven aan alles eer wij met een bewustheid leven voelen -zie Galaten 2 vers 16 en Romeinen 8 vers 9-.'

In zijn verklaring van Zondag 2 komt Comrie er weer op terug. Deze leerwijs wordt allerwegen belasterd. Men zegt: "O, onnutte vertroosters, die de mens, in plaats van hem te vertroosten, in wanhoop indompelen." Wat worden degenen die hier hun werk van maken niet uitgescholden voor dezulken die de mens maar tot wanhoop zoeken te brengen (en nu verwijs ik aan de speech van Koos! Daar gebeurt dit dus!), terwijl ze denken dat men iemand, als hij maar burgerlijk leeft, de leer der verlossing toestemt en met de wandel zijn belijdenis niet tegenspreekt, voor een goed christen te houden heeft, en dan gaan ze de mensen door hun keuze, hun gestalten, enzovoort, opbeuren, en maken anderen voor wettische (In de speech nog veel en veel erger...) predikanten uit.

Tegen deze 'lastering' zegt Comrie, dat 'de leer der ellende in haar ganse uitgestrektheid voor te stellen, het allergeschiktste middel is om de zondaar tot de ware en bestendige zielentroost te brengen. Dat is klaar als wij volgens Gods Woord nagaan de beschrijving die gegeven wordt van degenen die getroost en zalig gesproken worden. Het is zonneklaar dat de evangelische beloften gedaan zijn aan de ellendigen, die in en bij zichzelf verloren zijn en nergens hulp of heil verwachten kunnen dan alleen in Gods vrijmachtige genade en onverdiende ontferming in en door Christus Jezus. Hoe meer wij door Geesteslicht onze ellende zien, hoe meer ons hart verbroken wordt. Een hart dat zo hard is als een diamant, als een keisteen en als ijzer, al werd dat in de volle oceaan van troost gelegd, zal geen druppel troost naar zich trekken, maar wel als het gekneusd wordt; en dit geschiedt door de kennis der ellende uit de wet, die door des Geestes werking een vuur wordt om het hart te doen smelten, en een hamer om er zo op te beuken dat het te morzel geslagen wordt; dan drinkt dat vlezen hart de troost in, even gelijk een droog en dorstig land de regendroppelen indrinkt. Hoe meer iemand zich verloren ziet, zinkende in de rampzaligheid, hoe brandende immers zijn begeerten zullen uitgaan in het omhelzen van Dien Die hem Zijn helpende hand toereikt om hem uit de wateren die boven zijn lippen gekomen en tot in zijn ziel gedrongen waren, uit te trekken. Hoe dieper iemand in zijn ellendige rampzalige en verloren toestand wordt ingeleid, hoe meer zijn ziel met aanbidding en verwondering vervuld wordt, als God dat genadeverbond openbaart en hem te zien geeft hoe geschikt, hoe wel verordend het is in alles en hoe vast; de verwondering baart blijdschap en de blijdschap des Heeren wordt de sterkte der ziel.'
Dit citaat is afkomstig uit de rubriek 'Terzijde' uit het kerkelijk weekblad 'De Wachter Sions', uitgaande van de Gereformeerde Gemeente in Nederland. Ik heb het van internet overgenomen: http://www.refoforum.nl/forum/viewtopic.php?f=18&t=11982
De stukken tussen haakjes heb ik er zelf nog bijgeplaatst.

Ik zou graag van jou hierop een reactie ontvangen.

@Koos,
Uiteraard gelden de bovenstaande citaten ook voor jou, en ontvang ik van jou ook heel erg graag hierop een reactie. Verder wil ik nogmaals vriendelijk vragen, geef eens een Bijbeltekst of -gedeelte waarin specifiek verwoordt staat dat je zonder kennis der ellende verlost/bekeerd kunt zijn. Elke bekeerde, dus ook bijv. Cornelius, Zacheüs of de kamerling uit Morenland, heeft kennis gehad van zonde en ellende. Want een mens wordt bekeerd met kennis van alle drie de stukken!!! (Zie zondag 1, vraag en antwoord 2.) Er staat hier niet dat er maar twee stukken nodig zijn om tot bekering te komen!

Diederik

Gerrinda   18-12-2014 15:30

Amen Koos!

Ik wilde vanmorgen heel hard gillen en heb besloten het gastenboek niet langer meer te volgen. Weet je wel dat dit gastenboek voor jongeren is die we tot Christus moeten leiden? En dat degenen die ( in beginsel) tot Christus gekomen zijn, hier helemaal hopeloos van worden?
Soms is het goed om bepaalde meningen een podium te geven zodat je ervan kan leren, maar denk er ook aan dat het soms beter is om dat af te sluiten. Want kleine plantjes worden hiermee verstikt, voelen zich vertrapt en hangen treurig naar de grond. Verliezen het zicht op hun Zaligmaker en slaan van moedeloosheid hun Bijbel misschien niet meer open.
Ik denk dat ik dan niet alleen voor mezelf spreek...?

Ik lees ook nog iets uit psalm 103, daar waar het mee begint:
Looft de Heere mijn ziel, en al wat binnen in mij is, Zijn heiligen Naam. Looft de Heere mijn ziel, en vergeet geen van Zijn weldaden. Die al uw ongerechtigheid vergeeft, Die al uw krankheden geneest; Die uw leven verlost van het verderf, Die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheden; Die uw mond verzadigd met het goede, uw jeugd vernieuwd als eens arends.

Dat geeft onze jeugd pas echt perspectief!

Gods zegen voor alle jonge mensen toegebeden, hou je vast aan Hem, keer je niet af, vlucht niet, keer niet terug, richt je oog op Christus, kniel neer aan de voet van het kruis en rust niet voordat Hij jouw God en Vader is.

Wat is God GROOT!   18-12-2014 14:29   |   Leersum

Je zou naar aanleiding van al het geschrijf over het komen tot Christus, bijna vergeten hoe goed onze God is. Hoe geweldig het is om door genade een kind van hem te worden.

Kan me ook goed voorstellen als onbekeerden hier meelezen ze zoiets hebben “waarom zou ik de HEERE zoeken en dienen’. Zoals een aantal het hier verwoorden wil ik helemaal niet zijn! Geen interesse in deze God die de mens zo doet kwellen met de uitleggingen van het Woord.

Juist voor jullie (en voor een ieder) wil ik de volgende verzen lezen uit Psalm 103. Dit is onze God! Hij is geweldig goedertieren (!!!) over degene die hem vrezen. Al doen sommige hier een anderen een ander beeld geven van Hem, DIT IS ONZE GOD!


Hij doet ons niet naar onze zonden, en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden.
Want zo hoog de hemel is boven de aarde,
is Zijn goedertierenheid geweldig over degenen, die Hem vrezen.
Zo ver het oosten is van het westen, zo ver doet Hij onze overtredingen van ons.
(Hij doet ze weg en wij ze hier maar telkens belangrijk maken)
Gelijk zich een vader ontfermt over de kinderen,
ontfermt Zich de HEERE over degenen, die Hem vrezen.
Want Hij weet, wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde, dat wij stof zijn.

En als je dat nu (bij beginsel?) mag gaan ‘smaken en proeven’ (beleving dus), dat is het toch niet zo vreemd dat je hierover gaat loven en prijzen! Glorie aan God!

Looft den HEERE, Zijn engelen! gij krachtige helden,
die Zijn woord doet, gehoorzamende de stem Zijns woords.
Looft den HEERE, al Zijn heirscharen!
Gij Zijn dienaars, die Zijn welbehagen doet!
Looft den HEERE, al Zijn werken! aan alle plaatsen Zijner heerschappij.
Loof den HEERE, mijn ziel!

O Vader in de Hemel, o dierbare Heere Jezus, o Heilige Geest,
dank, dank, dank voor wat U hebt gedaan.
Wat een vreugde geeft U in het volgen van U o drie-enige God.
Glorie aan God! Heere Jezus ... U bent het!

Ron   18-12-2014 11:05

@Diederik

Ik sluit me aan bij het betoog van Koos.

Vraag me wel het volgende af?
1) Lees je wel goed?
2) Wat lees je?
3) Wil je wat anders lezen dan wat er staat?

Misschien een tip voor je.
Print het eens uit wat er geantwoord wordt.
Kijk nog eens wat je gevraagd hebt.
Leg het naast elkaar.
Bestudeer hetgene wat er geantwoord is met je Bijbel open.
Arceer het met een markeerstift.



Zo ga je bewust en serieus om met mensen die tijd steken in het beantwoorden van je vragen.
 

Omega   18-12-2014 10:29

@Satop Drie zaken vallen mij op bij je. 1. Je slaat soms als een wilde om je heen en beschuldigt anderen die de Bijbel laten spreken van Godslasterlijke taal omdat ze jouw visie niet delen. 2. Je leest niet wat er geschreven wordt en je geeft er een eigen interpretatie aan. 3. Je maakt er dogmatisch een rommeltje van. Het is me in deze discussie wel duidelijk dat er niet bij Jij daar! remonstrantse gedachten rondwaren, maar juist in jouw (eerste) visie m.b.t. kennis van zonden en ellenden. Jij hebt zulke goede gedachten van een mens, dat hij voor de wedergeboorte oprecht zijn zonden kan gevoelen en bewenen. Zoals remonstranten ook beweren dat er toch nog iets goed gevonden kan worden in een mens, blijf jij dat ook volhouden. Ik heb je met kanttekeningen van Joh. 16:8 erbij al aangetoond dat dit niet klopt. Ik heb daar ook Openb. 3:17 bij gehaald, waarin dat expliciet wordt gezegd.

Daarnaast, zoals gezegd, je leest niet wat er staat en je legt mij woorden in de mond die ik niet zeg en al helemaal niet bedoel. Je zegt: “maar u beweert wel, dat er geen kennis der zonde gewerkt word voor de wedergeboorte, en dus ook niet voor het geloof,” Nee, dat beweer ik niet. Nogmaals, voor de derde keer, ik heb het over ware (!!!) zondekennis. Immers, de wet leert ons dat we zondig zijn. Bovendien, zelfs satan kan ons benauwen met zondekennis en ons wijsmaken dat we niet meer gered kunnen worden (zoals met Judas). Bovendien zijn er de algemene werkingen van de Heilige Geest, waardoor wij door Woord en Geest kunnen weten in welke ellendige staat wij van nature verkeren. Maar zonder wedergeboorte is dat tot geen enkel nut. “Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien.” Geloof en wedergeboorte zijn zeker niet van elkaar te scheiden. Geloof is namelijk een gave van de Heilige Geest, dus het gevolg van onze wedergeboorte, aldus de zojuist geciteerde woorden van Christus Zelf. Hoe kunnen wij immers uit onszelf geloven? Tenzij we natuurlijk remonstrants denken en handelen ;-)

Vervolgens zeg je: “Gods woord leert mij, dat niet uit de wedergeboorte de kennis der zonde is, maar uit de wet.” Zoals gezegd, je maakt er dogmatisch een complete puinhoop van. Er zijn twee soorten van zondekennis, zoals ik je al eerder heb uitgelegd. De eerste vorm vloeit voort uit de algemene werkingen van Gods Geest. Ieder kerkmens weet (of kan weten) dat hij verloren ligt in zonde en schuld en verdoemelijk is voor Gods aangezicht (Rom. 3:19 en 20). De wet die ons iedere zondag wordt voorgelezen bewerkt ons geweten (consciënte) en stelt ons schuldig voor God. Zie ook de kanttekeningen. Maar zondekennis is nog geen wedergeboorte. Integendeel, het is slechts een middel (!) om tot Christus te vluchten. Er zijn inderdaad veel mensen die denken dat ze door het gevoelen van schuld en zonde, opeens ware gelovigen zijn. De gelijkenis van het zaad ontmaskert deze fabel. Een ware gelovige vindt zijn rust pas bij Christus. En in de weg van de heiligmaking leert hij pas echt wie hij is in het licht van Gods almacht: onbekwaam tot enig goed en onwaardig voor de zaligheid. “Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods?” Dat zegt Paulus in Rom. 7:24 na (!!!) zijn bekering. Maar tegelijkertijd ontdekt deze mens met Paulus ook: “Ik dank God, door Jezus Christus, onzen Heere.”

En voordat je weer om je heen gaat slaan, lees nu eerst eens goed wat ik schrijft en bestuur de aangehaalde Bijbelteksten eens goed.

Overigens ben ik wel blij met je antwoord aan Diederik, waarin je uitlegt dat kennis der zonde nog geen wedergeboorte is. Dat is al een stuk bijbelser. Maar daarmee vraag ik me wel af wat je punt nu is. Dat is namelijk ook wat de stichting Jij daar! (en anderen hier in dit gastenboek) vindt.

@Diederik. Je schrijft: “Verder wil ik aan Ron en (vooral) aan Koos vragen, of jullie een Bijbels bewijs hebben dat je zonder de kennis der ellende bekeert kunt worden.” Wel, kijk naar Zacheüs. Hij kwam tot Christus uit pure nieuwsgierigheid. Brakel heb ik hierin al aangehaald, daar kom ik zo nog op terug. @Satop -hoewel hij niet het eind is van alle tegenspraak- zei al eerder: “Er is geen voorwaarde voor het bevel van geloof en bekering.” En dat klopt. Als Christus nodigt, doet Hij dat onvoorwaardelijk.

Je vraagt: “Ik wil jullie ook het volgende vragen: zijn jullie het met mij eens dat elk kind des Heeren kennis der ellende heeft, over wie hij zelf was, en ook na ontvangen genade, nog steeds is?” Ja, daarover geen enkel misverstand.

Je schrijft: “Maar ik vind het erg jammer van u, dat u een gedeelte uit het citaat, wat er vrijwel dadelijk achteraan komt, niet heeft geplaatst, ik bedoel het stukje over '...dit zijn doorgaans de meest geoefenden...'. Graag verzoek ik u dit nogmaals te plaatsen.” Dat heb ik bewust niet geplaatst, omdat dit hoort bij een andere wijze van bekering, de vierde vorm die Brakel noemt: “Sommigen brengt de Heere over in veel kalmte door het zien van de waarheden.” Ik citeerde in mijn vorige bijdrage de “zeer evangelische wijze” van bekering die Brakel noemt.